Για το Μοναστηράκι έχουν γραφεί πολλά και έχουν ειπωθεί ακόμη περισσότερα. Κάθε φορά όμως που το επισκέπτεται κανείς ανακαλύπτει κάτι που στην προηγούμενη βόλτα το είχε παραλείψει ή δεν του είχε δώσει τη δέουσα προσοχή. Εμείς επιχειρήσαμε μια βόλτα εξερευνώντας τα παλαιοπωλεία που βρίσκονται στην περιοχή.
Από το κέντρο της Αθήνας, σε λίγα λεπτά της ώρας, βρεθήκαμε μπροστά από τον σταθμό του ηλεκτρικού στο Μοναστηράκι. Από το σημείο αυτό ξεκινά η οδός Ηφαίστου, ο κεντρικότερος πεζόδρομος όπου βρίσκονται τα περισσότερα παλαιοπωλεία της περιοχής. Ανάμεσα στα καταστήματα που πωλούν τζιν και άλλα παρεμφερή είδη ρουχισμού στη δεξιά πλευρά του δρόμου βρίσκεται ένα πολύ μικρό κατάστημα που πωλεί μουσικά όργανα.
Ο ιδιοκτήτης του κ. Β. Κεβορκιάν, ένας συμπαθητικός ηλικιωμένος κύριος, μας προτρέπει να αγοράσουμε ένα μπουζούκι. Οπως μας εξηγεί, τα μουσικά όργανα που βρίσκονται στο μικροσκοπικό μακρόστενο κατάστημά του τα κατασκευάζει ο ίδιος. Στη θέση αυτή ο «κυρ Βασίλης» βρίσκεται εδώ και 50 χρόνια. «Είμαι από τους παλαιότερους σε αυτόν τον δρόμο»λέει με καμάρι.
Η κίνηση το απομεσήμερο είναι λιγοστή και οι τουρίστες ακόμη δεν έχουν κάνει την εμφάνισή τους στην πόλη. Αναμφίβολα αν κάποιος θέλει να ανακαλύψει τις ευκαιρίες που προσφέρει το Μοναστηράκι καλύτερα να αποφύγει να το επισκεφθεί το Σαββατοκύριακο, όπου η κίνηση είναι κατά πολύ αυξημένη και
ο συνωστισμός μεγάλος.
Λίγα μέτρα παρακάτω, στον πεζόδρομο της Ηφαίστου, συναντάμε ένα από τα μεγαλύτερα παλαιοπωλεία της περιοχής με την επωνυμία «Ηφαιστος». Στο κατάστημα αυτό ο καταναλωτής μπορεί να βρει πολλά και ενδιαφέροντα παλαιά αντικείμενα. Στην είσοδό του πάνω από παλαιές πυξίδες και τιμόνια πλοίων δεσπόζει ένα τεράστιο μπαούλο. Ρωτάμε τον ιδιοκτήτη του καταστήματος κ. Δ. Μόσχο πού το βρήκε. «Το μπαούλο αυτό το ανακαλύψαμε στα χωριά της Β. Ηπείρου. Το χρησιμοποιούσαν για να βάζουν μέσα τα προικιά της νύφης».
Προχωρώντας στο εσωτερικό του καταστήματος η μια έκπληξη διαδέχεται την άλλη, όπως μια παλαιά λατέρνα που έχει μια ταμπέλα με το όνομα του κατασκευαστή στο μπροστινό μέρος της και ακριβώς από κάτω το όνομα της πόλης, «Constantinople», όπου κατασκευάστηκε στα μέσα του προηγούμενου αιώνα. Η αξία της είναι περίπου 1,5 εκατ. δραχμές. Βέβαια στο συγκεκριμένο κατάστημα μπορείτε να βρείτε και άλλα ενδιαφέροντα ήδη σε πιο προσιτές τιμές.
Δεκαπέντε μέτρα πιο κάτω σε μια στενή στοά βρίσκεται ο παράδεισος των βιβλιόφιλων, αφού σε ένα υπόγειο μέσα στη στοά μπορεί ο ενδιαφερόμενος να ανακαλύψει χιλιάδες σπάνιους τίτλους βιβλίων και ακόμη παλαιά περιοδικά και δίσκους γραμμοφώνου.
Στο νούμερο 26 του πεζόδρομου της Ηφαίστου και αφού κατεβείτε μερικά σκαλάκια θα αντικρίσετε μια ενδιαφέρουσα συλλογή από παλαιά αντικείμενα,
στο παλαιοπωλείο του Φιλάρετου. Ο ιδιοκτήτης του κ. Τ. Τρίτσης λέει: «Στο κατάστημα αυτό έχουμε και αρχαία αντικείμενα, όπως αυτός ο ροδιακός αμφορέας». Οσο παράξενο και αν σας φαίνεται, στο Μοναστηράκι μπορεί κανείς να βρει και τέτοια αντικείμενα. Και μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό. «Ολα τα αντικείμενα που έχουν ιστορική ή αρχαιολογική αξία», εξηγεί
ο κ. Τρίτσης, «είναι δηλωμένα στην ειδική υπηρεσία αρχαιοτήτων του υπουργείου Πολιτισμού και ο αγοραστής υποχρεούται να δηλώνει κάθε αλλαγή στην ιδιοκτησία του κάθε αντικειμένου».
Στη συμβολή της Ηφαίστου με την Κυνέτου όσοι πεινούν επισκέπτονται το σουβλατζίδικο με την επωνυμία «Ελληνικό» και οι υπόλοιποι κατευθύνονται προς την ονομαστή πλατεία Αβησσυνίας, όπου επισκευάζονται και πωλούνται παλαιά έπιπλα.
Στο νούμερο 7, όπου βρίσκεται το παλαιοπωλείο του κ. Βλάχου, ανάμεσα στα άλλα μπορείτε να βρείτε ακόμη και χειρουργικά εργαλεία που χρησιμοποιούνταν στα νοσοκομεία στις αρχές του αιώνα. Στο τέρμα της Ηφαίστου συναντάμε το καφενείο με την επωνυμία «Το Χάνι του Οθωνα» ευκαιρία για έναν καφέ. Στρίβουμε δεξιά και βγαίνουμε στην Αδριανού, η οποία βρίσκεται διπλά στον αρχαιολογικό χώρο της Αθηναϊκής Αγοράς, ενώ στην αριστερή πλευρά της έχει μια σειρά από καφετέριες και εστιατόρια. Η Αδριανού μας οδηγεί και πάλι στον σταθμό του ηλεκτρικού.
Οι ευκαιρίες που μπορεί να βρει κάποιος στο Μοναστηράκι είναι πολλές και σε ορισμένες περιπτώσεις μοναδικές. Η βόλτα φθάνει στο τέλος της, όχι όμως και
η περιπλάνηση, η οποία ενδεχομένως την επόμενη φορά αποκαλύψει ένα διαφορετικό πρόσωπο από αυτό που περιγράψαμε.
